Spijtig genoeg is het weer in de afgelopen maand enorm omgeslagen; na de 27° heeft het twee dagen geregend, en sindsdien is het hier berekoud (lees: vriestemperaturen), alsof ze hier nog nooit van herfst gehoord hebben. Maar deze temperaturen betekenen ook sneeuw! De sneeuw valt echter tot nu toe alleen maar op de bergtoppen in de verte, maar je ziet de sneeuw dichter en dichter komen, dus een dezer zal de eerste echte sneeuw hier vallen.
Genoeg over het weer. Er is veel gebeurd sinds de vorige update, maar ik zal mijn hersens pijnigen om de meest noemenswaardige gebeurtenissen met jullie te delen.
Ik heb eigenlijk vooral gewerkt aan mijn opdracht voor atelier (ik zal meer uitleg en foto's later in een nieuwe post geven), en het was super. Ik heb veel bijgeleerd, en ben redelijk tevreden van het eindresultaat. De opdracht liep vrijdag twee weken geleden af, en na mijn presentatie waren alle commentaren zeer positief, zowel van de docenten als van de klasgenoten.
Aangezien mijn klas vorige week op reis ging naar Nederland (en aangezien ik geen zin had om mee te gaan) had ik een weekje vrij, perfect voor het ontvangen van wat bezoek. Eerst de familie (met wie ik enkele uitstappen heb gedaan: de berg Rigi op met de trein, een boottocht op het vierwoudstedenmeer, een bezoek aan Basel, een tour in Luzern met de beste gids ter wereld), dan vriendin (met ook enkele uitstappen, maar minder intensief dan met de familie). Nu de bezoeken voorbij zijn ben ik weer volledig klaar voor school, en morgen start de nieuwe opdracht: Buchgestaltung (voor de niet-Duits-sprekenden: boekontwerp). Het lijkt een super opdracht, maar morgen weet ik meer. Ik heb er alleszins super veel zin in.
En dan natuurlijk ook nog alle uitstappen (o.a. vorige zondag zijn we gaan schaatsen, wat hier gratis is voor studenten, en het was hilarisch: blijkbaar zijn er weinig tot geen schaatsbanen in Israël en Brazilië, dus de niet-Europeanen lagen meer op de grond dan dat ze recht stonden), diners, avondjes drinken,... met de mede-erasmussers!
Foto's van mijn werk en andere random foto's volgen later!
Ik ben terug in België van 23 december tot 3 januari, dus dan zie ik jullie dan wel!
Tschüss!
9.11.09
18.10.09
Foto's!
Amir
Enrique en Tereza
Enrique, altijd bereid voor een foto
Kathy en Fred
Alex, Rosi, Anna en Mirjam
Anna en Fred (Braziliaanse gitarist)
mezelf met mijn nieuwste aanwinst
de Finse meisjes
een van de vele dinnerparties (vnlr: Alfonso, Mirjam, Rosi)
eerste sneeuw op Pilatus
de alpen voor de deur
de lichtjes van Luzern
het kasteel dat Michael Jackson wou kopen, maar nu bewoond wordt door een Russische oligarch
op de toren met Mirjam
schaken in het park
7.10.09
Hittegolf in Luzern!
Grüezi allen zusammen!
Eindelijk begint alles in orde te komen: immigratiepapieren zijn in orde, trein-kortingskaart is toegekomen, mijn cursuspakket is eindelijk aangepast (aangezien ik 6 theorielessen volgde, maar dat is veel te veel, zeker in Schweizer Deutsch, en dat aantal nu gereduceerd is tot 1), mijn beurs wordt een dezer gestort, enzovoort.
De praktijklessen zijn volop aan de gang, en het is super. Ik werk minstens 3 keer zoveel aan de opdracht dan in België, en dat merk ik; de docenten (Martin Woodtli, Jonas Voegeli en Ralph Schraivogel) waren zeer enthousiast over mijn werk. We moeten een infographic maken, gebaseerd op een voorwerp dat we zelf kiezen, en dan tot een poster komen i.v.m. een bepaald onderwerp dat we dienen te kiezen uit de database van de Zwitserse statistieken.
Dagelijks ontmoet ik nieuwe mensen, zo heb ik nu 3 nieuwe Braziliaanse vrienden, die klassieke gitaar studeren. Ze trakteren ons elke keer op een mini-concert in hun appartement, en die kerels zijn echt geschift. Dan heb je ook nog Tereza, een Tsjechische uit Praag, die we eindelijk ontmoet hebben. Ze is ook een erasmusstudente in mijn school, en we hadden al van haar gehoord, maar vorige week was het echter de eerste keer dat we haar hebben gezien (ze is blijkbaar asociaal, maar ze is al veel opener dan in het begin). Dan heb je nog Gil uit Israël, Max uit Berlijn, een zotte Mexicaan wiens naam ik niet meer weet, Alexander uit Ulm, en dan ook nog vrienden en wederhelften van de andere Erasmussers. Mijn vriendenkring is hier dus exponentieel aan het vervuldigen, and I like it.
Maandag waren ik en Amir uitgenodigd om te gaan eten bij een Zwitserse, die ons deze keer trakteerde op een ander Zwitsers kaasgerecht: raclette. Het was super, ik leg eindelijk wat meer contacten met de locals.
Over locals gesproken: ik heb ook Haike leren kennen, een Belgische die hier na haar studies is blijven plakken. Ze heeft me meegenomen naar enkele penthouse-bars, elk met een prachtig uitzicht over de stad en omgeving.
Verder niet veel te melden, of net omgekeerd, te veel om op te noemen.
Ik zal proberen morgen eindelijk is wat meer foto's online te zetten, zodat je een beter idee krijgt van mijn leven hier. Ik wacht tot morgen omdat het morgen weer een feestje is onder de Erasmussers, en dan kan ik nog wat meer foto's nemen, allemaal speciaal voor jullie!
Tot morgen!
ps: ik heb opgevangen dat het weer erbarmelijk is in België, maar troost jullie, hier is het een heldere hemel met een (zeer) aangename 27° vandaag, ik ga hier zelfs nog wat kleur opdoen.
Eindelijk begint alles in orde te komen: immigratiepapieren zijn in orde, trein-kortingskaart is toegekomen, mijn cursuspakket is eindelijk aangepast (aangezien ik 6 theorielessen volgde, maar dat is veel te veel, zeker in Schweizer Deutsch, en dat aantal nu gereduceerd is tot 1), mijn beurs wordt een dezer gestort, enzovoort.
De praktijklessen zijn volop aan de gang, en het is super. Ik werk minstens 3 keer zoveel aan de opdracht dan in België, en dat merk ik; de docenten (Martin Woodtli, Jonas Voegeli en Ralph Schraivogel) waren zeer enthousiast over mijn werk. We moeten een infographic maken, gebaseerd op een voorwerp dat we zelf kiezen, en dan tot een poster komen i.v.m. een bepaald onderwerp dat we dienen te kiezen uit de database van de Zwitserse statistieken.
Dagelijks ontmoet ik nieuwe mensen, zo heb ik nu 3 nieuwe Braziliaanse vrienden, die klassieke gitaar studeren. Ze trakteren ons elke keer op een mini-concert in hun appartement, en die kerels zijn echt geschift. Dan heb je ook nog Tereza, een Tsjechische uit Praag, die we eindelijk ontmoet hebben. Ze is ook een erasmusstudente in mijn school, en we hadden al van haar gehoord, maar vorige week was het echter de eerste keer dat we haar hebben gezien (ze is blijkbaar asociaal, maar ze is al veel opener dan in het begin). Dan heb je nog Gil uit Israël, Max uit Berlijn, een zotte Mexicaan wiens naam ik niet meer weet, Alexander uit Ulm, en dan ook nog vrienden en wederhelften van de andere Erasmussers. Mijn vriendenkring is hier dus exponentieel aan het vervuldigen, and I like it.
Maandag waren ik en Amir uitgenodigd om te gaan eten bij een Zwitserse, die ons deze keer trakteerde op een ander Zwitsers kaasgerecht: raclette. Het was super, ik leg eindelijk wat meer contacten met de locals.
Over locals gesproken: ik heb ook Haike leren kennen, een Belgische die hier na haar studies is blijven plakken. Ze heeft me meegenomen naar enkele penthouse-bars, elk met een prachtig uitzicht over de stad en omgeving.
Verder niet veel te melden, of net omgekeerd, te veel om op te noemen.
Ik zal proberen morgen eindelijk is wat meer foto's online te zetten, zodat je een beter idee krijgt van mijn leven hier. Ik wacht tot morgen omdat het morgen weer een feestje is onder de Erasmussers, en dan kan ik nog wat meer foto's nemen, allemaal speciaal voor jullie!
Tot morgen!
ps: ik heb opgevangen dat het weer erbarmelijk is in België, maar troost jullie, hier is het een heldere hemel met een (zeer) aangename 27° vandaag, ik ga hier zelfs nog wat kleur opdoen.
21.9.09
Opgelet: chaos!
Grützi!
Mijn eerste vak zit er al op. De eerste week is namelijk een theorie-week, waar je dan een vak de hele week lang krijgt. Het was interessant, met enkele excursies richting Zürich en Winterthur, maar moeilijk tot onmogelijk te begrijpen (gelukkig heb ik enkele behulpzame klasgenoten). De kennismakingsronde is nog altijd volop aan de gang (je zegt je naam, gevolgd door het verplichte mededelen van je land van herkomst, gevolgd door een brede glimlach), maar ik ken alle andere erasmussers van mijn school al. Je hebt Amir, 28, een Israeli die visuele communicatie studeert in Jerusalem, maar ook tegelijkertijd op elk moment kan opgeroepen worden door het leger (hij is luitenant van een tank-bataljon). Hij studeert samen met Alfonso (Madrileen, 22) en Mirjam (Wiener, 24) animatie. Dan heb je ook nog Anna (Bremen, 26) en Rosi (Hamburg, 25), zij studeren illustratie. En dan nog de Finse deernes uit Lapland die design management studeren: Lilli en Anna-Mari (23). Je kan dus opmerken dat ik de jongste ben, en de enige die grafisch ontwerp studeert. We hebben al enkele feestjes gebouwd, ik heb ze Belgisch bier leren kennen (Amir adoreert Karmeliet, Alfonso heeft liever Grimbergen), en leren drinken. We leren elkaar onze streekgerechten kennen, en de weetjes over ons land.
Voor de rest is het moeilijk te beschrijven hoe het hier is, ik geniet van elk moment, ik voel me hier al thuis, en zou dit aan iedereen aanraden.
Ik kom wat moeilijk uit mijn woorden vandaag, dus sorry als ik chaotisch klink.
Over chaotisch gesproken: studeren in het buitenland is altijd ingewikkeld in de eerste weken; je weet niet waar je moet zijn, je weet niet goed welke vakken je dient te volgen, etc. Maar je moet weten dat een kunstschool al een bepaalde chaos en slecht-georganiseerdheid (is dit wel een woord?) bezit, dus je kan je wel min of meer inbeelden hoe het er dan aan toe gaat bij een erasmus-student in een kunstschool. Maak dit beeld 3x erger, en je hebt ongeveer een beeld van mijn situatie. Alles is een raadsel, ik ken mijn vakken niet, ik ken de lokalen niet, en niemand kan mij blijkbaar helpen, tot vandaag. Ik wist zelfs niet eens in welk jaar ik zat. Gelukkig heb ik alles kunnen vragen aan het departementshoofd van grafisch ontwerp, en zij kon me gelukkig verder helpen.
Maar ik kijk er echt naar uit om de praktijklessen te beginnen. Morgen is de eerste les, en het gaat eerst over een paar theoretische dingen, zoals drukmaterialen, drukmethodes etc. , dingen die we normaalgezien niet krijgen in Sint-Lucas, dus ik kijk er echt naar uit.
Ah en mijn appartementsgenoten, Esther en Lena, en Esther's vriendje Paul, hebben me vorige week getrakteerd op een diner bij kaarslicht! Je kan het al raden wat we gegeten hebben: kaasfondue. Gelukkig eet ik het niet zo graag, dus mama en papa (en iedereen eigenlijk), maak je maar geen zorgen; ik zal niet als een ballon thuiskomen.
Voor de rest komt er niet echt iets in me op dat ik nog moet vermelden, dus hierbij laat ik het dan voor vandaag, nogmaals mijn excuses voor de chaos, en als je in de buurt bent, ik woon in Neustadtstrasse 5, 6003 Luzern. Of als je opeens de nood hebt me een brief te sturen, nu weet je waar ik ben.
Foto's volgen!
Tschüss!
Mijn eerste vak zit er al op. De eerste week is namelijk een theorie-week, waar je dan een vak de hele week lang krijgt. Het was interessant, met enkele excursies richting Zürich en Winterthur, maar moeilijk tot onmogelijk te begrijpen (gelukkig heb ik enkele behulpzame klasgenoten). De kennismakingsronde is nog altijd volop aan de gang (je zegt je naam, gevolgd door het verplichte mededelen van je land van herkomst, gevolgd door een brede glimlach), maar ik ken alle andere erasmussers van mijn school al. Je hebt Amir, 28, een Israeli die visuele communicatie studeert in Jerusalem, maar ook tegelijkertijd op elk moment kan opgeroepen worden door het leger (hij is luitenant van een tank-bataljon). Hij studeert samen met Alfonso (Madrileen, 22) en Mirjam (Wiener, 24) animatie. Dan heb je ook nog Anna (Bremen, 26) en Rosi (Hamburg, 25), zij studeren illustratie. En dan nog de Finse deernes uit Lapland die design management studeren: Lilli en Anna-Mari (23). Je kan dus opmerken dat ik de jongste ben, en de enige die grafisch ontwerp studeert. We hebben al enkele feestjes gebouwd, ik heb ze Belgisch bier leren kennen (Amir adoreert Karmeliet, Alfonso heeft liever Grimbergen), en leren drinken. We leren elkaar onze streekgerechten kennen, en de weetjes over ons land.
Voor de rest is het moeilijk te beschrijven hoe het hier is, ik geniet van elk moment, ik voel me hier al thuis, en zou dit aan iedereen aanraden.
Ik kom wat moeilijk uit mijn woorden vandaag, dus sorry als ik chaotisch klink.
Over chaotisch gesproken: studeren in het buitenland is altijd ingewikkeld in de eerste weken; je weet niet waar je moet zijn, je weet niet goed welke vakken je dient te volgen, etc. Maar je moet weten dat een kunstschool al een bepaalde chaos en slecht-georganiseerdheid (is dit wel een woord?) bezit, dus je kan je wel min of meer inbeelden hoe het er dan aan toe gaat bij een erasmus-student in een kunstschool. Maak dit beeld 3x erger, en je hebt ongeveer een beeld van mijn situatie. Alles is een raadsel, ik ken mijn vakken niet, ik ken de lokalen niet, en niemand kan mij blijkbaar helpen, tot vandaag. Ik wist zelfs niet eens in welk jaar ik zat. Gelukkig heb ik alles kunnen vragen aan het departementshoofd van grafisch ontwerp, en zij kon me gelukkig verder helpen.
Maar ik kijk er echt naar uit om de praktijklessen te beginnen. Morgen is de eerste les, en het gaat eerst over een paar theoretische dingen, zoals drukmaterialen, drukmethodes etc. , dingen die we normaalgezien niet krijgen in Sint-Lucas, dus ik kijk er echt naar uit.
Ah en mijn appartementsgenoten, Esther en Lena, en Esther's vriendje Paul, hebben me vorige week getrakteerd op een diner bij kaarslicht! Je kan het al raden wat we gegeten hebben: kaasfondue. Gelukkig eet ik het niet zo graag, dus mama en papa (en iedereen eigenlijk), maak je maar geen zorgen; ik zal niet als een ballon thuiskomen.
Voor de rest komt er niet echt iets in me op dat ik nog moet vermelden, dus hierbij laat ik het dan voor vandaag, nogmaals mijn excuses voor de chaos, en als je in de buurt bent, ik woon in Neustadtstrasse 5, 6003 Luzern. Of als je opeens de nood hebt me een brief te sturen, nu weet je waar ik ben.
Foto's volgen!
Tschüss!
9.9.09
Aankomst en installatie (dag 1 & 2)
Vertrekken is altijd moeilijk.
Het was even wennen, maar nu ik er eindelijk ben heb ik er echt zin in gekregen. Gisteren de trein genomen vanuit Brussel Zuid, om aan de eeuwige tocht van 9u te beginnen. De trein reed rechtstreeks van België naar Basel, waardoor we dus 2 grenzen overschreden, met de nodige douanecontroles.
Overstappen in Basel was lichtjes beangstigend, en het gevoel "wat doe ik hier" spookte even door mijn hoofd. Maar eens aangekomen in (het zonovergoten) Luzern voelde ik me op mijn gemak, misschien zelfs al een beetje thuis (deels omdat ik hier al was geweest). Het appartement wist ik ook al zijn, dus geen nodeloze zoektocht met een loodzware valies (by the way: een valies van 100 miljard kilo op zo'n rek in de trein krijgen is vrijwel onmogelijk, maar met de hulp van enkele passanten en de nodige uppercuts van de valies lukt het wel). Eens geïnstalleerd en gewassen (rond 17u) nog even de stad in, en een boek rustig lezen op een pleintje. Nog even skypen met de familie en dan bed in.
Vandaag een beetje uitgeslapen, en op zoek gegaan naar het stadhuis om mij in te schrijven in het vreemdelingenregister (waar ik (gelukkig?) in het Frans werd geholpen). Erna nog wat rondgelopen in de stad, genoten van het weer, en op zoek gegaan naar een adaptor voor de stopcontacten (ze hebben hier de vreemdste stopcontacten). Inkopen gaan doen, en nu wat rusten op mijn kamer. Het is in principe de living, maar aangezien het meisje (Lena) waarvan ik haar kamer onderhuur pas de 18e vertrekt, hebben ze hiervan mijn tijdelijke kamer gemaakt.
Morgen is het introductiedag op school, en ga ik dan ook voor de eerste keer de andere erasmusstudenten ontmoeten, erna nog iets gaan drinken (in organisatie van de school), en we zien wel hoe de rest van de avond verloopt.
Misschien leer ik die mietjes eens drinken.
Het was even wennen, maar nu ik er eindelijk ben heb ik er echt zin in gekregen. Gisteren de trein genomen vanuit Brussel Zuid, om aan de eeuwige tocht van 9u te beginnen. De trein reed rechtstreeks van België naar Basel, waardoor we dus 2 grenzen overschreden, met de nodige douanecontroles.
Overstappen in Basel was lichtjes beangstigend, en het gevoel "wat doe ik hier" spookte even door mijn hoofd. Maar eens aangekomen in (het zonovergoten) Luzern voelde ik me op mijn gemak, misschien zelfs al een beetje thuis (deels omdat ik hier al was geweest). Het appartement wist ik ook al zijn, dus geen nodeloze zoektocht met een loodzware valies (by the way: een valies van 100 miljard kilo op zo'n rek in de trein krijgen is vrijwel onmogelijk, maar met de hulp van enkele passanten en de nodige uppercuts van de valies lukt het wel). Eens geïnstalleerd en gewassen (rond 17u) nog even de stad in, en een boek rustig lezen op een pleintje. Nog even skypen met de familie en dan bed in.
Vandaag een beetje uitgeslapen, en op zoek gegaan naar het stadhuis om mij in te schrijven in het vreemdelingenregister (waar ik (gelukkig?) in het Frans werd geholpen). Erna nog wat rondgelopen in de stad, genoten van het weer, en op zoek gegaan naar een adaptor voor de stopcontacten (ze hebben hier de vreemdste stopcontacten). Inkopen gaan doen, en nu wat rusten op mijn kamer. Het is in principe de living, maar aangezien het meisje (Lena) waarvan ik haar kamer onderhuur pas de 18e vertrekt, hebben ze hiervan mijn tijdelijke kamer gemaakt.
Morgen is het introductiedag op school, en ga ik dan ook voor de eerste keer de andere erasmusstudenten ontmoeten, erna nog iets gaan drinken (in organisatie van de school), en we zien wel hoe de rest van de avond verloopt.
Misschien leer ik die mietjes eens drinken.
Abonneren op:
Posts (Atom)