Grützi!
Mijn eerste vak zit er al op. De eerste week is namelijk een theorie-week, waar je dan een vak de hele week lang krijgt. Het was interessant, met enkele excursies richting Zürich en Winterthur, maar moeilijk tot onmogelijk te begrijpen (gelukkig heb ik enkele behulpzame klasgenoten). De kennismakingsronde is nog altijd volop aan de gang (je zegt je naam, gevolgd door het verplichte mededelen van je land van herkomst, gevolgd door een brede glimlach), maar ik ken alle andere erasmussers van mijn school al. Je hebt Amir, 28, een Israeli die visuele communicatie studeert in Jerusalem, maar ook tegelijkertijd op elk moment kan opgeroepen worden door het leger (hij is luitenant van een tank-bataljon). Hij studeert samen met Alfonso (Madrileen, 22) en Mirjam (Wiener, 24) animatie. Dan heb je ook nog Anna (Bremen, 26) en Rosi (Hamburg, 25), zij studeren illustratie. En dan nog de Finse deernes uit Lapland die design management studeren: Lilli en Anna-Mari (23). Je kan dus opmerken dat ik de jongste ben, en de enige die grafisch ontwerp studeert. We hebben al enkele feestjes gebouwd, ik heb ze Belgisch bier leren kennen (Amir adoreert Karmeliet, Alfonso heeft liever Grimbergen), en leren drinken. We leren elkaar onze streekgerechten kennen, en de weetjes over ons land.
Voor de rest is het moeilijk te beschrijven hoe het hier is, ik geniet van elk moment, ik voel me hier al thuis, en zou dit aan iedereen aanraden.
Ik kom wat moeilijk uit mijn woorden vandaag, dus sorry als ik chaotisch klink.
Over chaotisch gesproken: studeren in het buitenland is altijd ingewikkeld in de eerste weken; je weet niet waar je moet zijn, je weet niet goed welke vakken je dient te volgen, etc. Maar je moet weten dat een kunstschool al een bepaalde chaos en slecht-georganiseerdheid (is dit wel een woord?) bezit, dus je kan je wel min of meer inbeelden hoe het er dan aan toe gaat bij een erasmus-student in een kunstschool. Maak dit beeld 3x erger, en je hebt ongeveer een beeld van mijn situatie. Alles is een raadsel, ik ken mijn vakken niet, ik ken de lokalen niet, en niemand kan mij blijkbaar helpen, tot vandaag. Ik wist zelfs niet eens in welk jaar ik zat. Gelukkig heb ik alles kunnen vragen aan het departementshoofd van grafisch ontwerp, en zij kon me gelukkig verder helpen.
Maar ik kijk er echt naar uit om de praktijklessen te beginnen. Morgen is de eerste les, en het gaat eerst over een paar theoretische dingen, zoals drukmaterialen, drukmethodes etc. , dingen die we normaalgezien niet krijgen in Sint-Lucas, dus ik kijk er echt naar uit.
Ah en mijn appartementsgenoten, Esther en Lena, en Esther's vriendje Paul, hebben me vorige week getrakteerd op een diner bij kaarslicht! Je kan het al raden wat we gegeten hebben: kaasfondue. Gelukkig eet ik het niet zo graag, dus mama en papa (en iedereen eigenlijk), maak je maar geen zorgen; ik zal niet als een ballon thuiskomen.
Voor de rest komt er niet echt iets in me op dat ik nog moet vermelden, dus hierbij laat ik het dan voor vandaag, nogmaals mijn excuses voor de chaos, en als je in de buurt bent, ik woon in Neustadtstrasse 5, 6003 Luzern. Of als je opeens de nood hebt me een brief te sturen, nu weet je waar ik ben.
Foto's volgen!
Tschüss!
Amir
Enrique en Tereza
Enrique, altijd bereid voor een foto
Alex, Rosi, Anna en Mirjam
mezelf met mijn nieuwste aanwinst
de Finse meisjes
een van de vele dinnerparties (vnlr: Alfonso, Mirjam, Rosi)
eerste sneeuw op Pilatus
de alpen voor de deur
de lichtjes van Luzern
het kasteel dat Michael Jackson wou kopen, maar nu bewoond wordt door een Russische oligarch
op de toren met Mirjam
schaken in het park
