Opgelet: chaos!

Grützi!
Mijn eerste vak zit er al op. De eerste week is namelijk een theorie-week, waar je dan een vak de hele week lang krijgt. Het was interessant, met enkele excursies richting Zürich en Winterthur, maar moeilijk tot onmogelijk te begrijpen (gelukkig heb ik enkele behulpzame klasgenoten). De kennismakingsronde is nog altijd volop aan de gang (je zegt je naam, gevolgd door het verplichte mededelen van je land van herkomst, gevolgd door een brede glimlach), maar ik ken alle andere erasmussers van mijn school al. Je hebt Amir, 28, een Israeli die visuele communicatie studeert in Jerusalem, maar ook tegelijkertijd op elk moment kan opgeroepen worden door het leger (hij is luitenant van een tank-bataljon). Hij studeert samen met Alfonso (Madrileen, 22) en Mirjam (Wiener, 24) animatie. Dan heb je ook nog Anna (Bremen, 26) en Rosi (Hamburg, 25), zij studeren illustratie. En dan nog de Finse deernes uit Lapland die design management studeren: Lilli en Anna-Mari (23). Je kan dus opmerken dat ik de jongste ben, en de enige die grafisch ontwerp studeert. We hebben al enkele feestjes gebouwd, ik heb ze Belgisch bier leren kennen (Amir adoreert Karmeliet, Alfonso heeft liever Grimbergen), en leren drinken. We leren elkaar onze streekgerechten kennen, en de weetjes over ons land.
Voor de rest is het moeilijk te beschrijven hoe het hier is, ik geniet van elk moment, ik voel me hier al thuis, en zou dit aan iedereen aanraden.
Ik kom wat moeilijk uit mijn woorden vandaag, dus sorry als ik chaotisch klink.
Over chaotisch gesproken: studeren in het buitenland is altijd ingewikkeld in de eerste weken; je weet niet waar je moet zijn, je weet niet goed welke vakken je dient te volgen, etc. Maar je moet weten dat een kunstschool al een bepaalde chaos en slecht-georganiseerdheid (is dit wel een woord?) bezit, dus je kan je wel min of meer inbeelden hoe het er dan aan toe gaat bij een erasmus-student in een kunstschool. Maak dit beeld 3x erger, en je hebt ongeveer een beeld van mijn situatie. Alles is een raadsel, ik ken mijn vakken niet, ik ken de lokalen niet, en niemand kan mij blijkbaar helpen, tot vandaag. Ik wist zelfs niet eens in welk jaar ik zat. Gelukkig heb ik alles kunnen vragen aan het departementshoofd van grafisch ontwerp, en zij kon me gelukkig verder helpen.
Maar ik kijk er echt naar uit om de praktijklessen te beginnen. Morgen is de eerste les, en het gaat eerst over een paar theoretische dingen, zoals drukmaterialen, drukmethodes etc. , dingen die we normaalgezien niet krijgen in Sint-Lucas, dus ik kijk er echt naar uit.
Ah en mijn appartementsgenoten, Esther en Lena, en Esther's vriendje Paul, hebben me vorige week getrakteerd op een diner bij kaarslicht! Je kan het al raden wat we gegeten hebben: kaasfondue. Gelukkig eet ik het niet zo graag, dus mama en papa (en iedereen eigenlijk), maak je maar geen zorgen; ik zal niet als een ballon thuiskomen.
Voor de rest komt er niet echt iets in me op dat ik nog moet vermelden, dus hierbij laat ik het dan voor vandaag, nogmaals mijn excuses voor de chaos, en als je in de buurt bent, ik woon in Neustadtstrasse 5, 6003 Luzern. Of als je opeens de nood hebt me een brief te sturen, nu weet je waar ik ben.
Foto's volgen!
Tschüss!

mijn kamergenoot

mijn toekomstige kamer (maar dan met de matras niet tegen de muur)

mijn toekomstige kamer

de keuken

de living (mijn voorlopige kamer)

Het boekenpleintje

Aankomst en installatie (dag 1 & 2)

Vertrekken is altijd moeilijk.
Het was even wennen, maar nu ik er eindelijk ben heb ik er echt zin in gekregen. Gisteren de trein genomen vanuit Brussel Zuid, om aan de eeuwige tocht van 9u te beginnen. De trein reed rechtstreeks van België naar Basel, waardoor we dus 2 grenzen overschreden, met de nodige douanecontroles.
Overstappen in Basel was lichtjes beangstigend, en het gevoel "wat doe ik hier" spookte even door mijn hoofd. Maar eens aangekomen in (het zonovergoten) Luzern voelde ik me op mijn gemak, misschien zelfs al een beetje thuis (deels omdat ik hier al was geweest). Het appartement wist ik ook al zijn, dus geen nodeloze zoektocht met een loodzware valies (by the way: een valies van 100 miljard kilo op zo'n rek in de trein krijgen is vrijwel onmogelijk, maar met de hulp van enkele passanten en de nodige uppercuts van de valies lukt het wel). Eens geïnstalleerd en gewassen (rond 17u) nog even de stad in, en een boek rustig lezen op een pleintje. Nog even skypen met de familie en dan bed in.

Vandaag een beetje uitgeslapen, en op zoek gegaan naar het stadhuis om mij in te schrijven in het vreemdelingenregister (waar ik (gelukkig?) in het Frans werd geholpen). Erna nog wat rondgelopen in de stad, genoten van het weer, en op zoek gegaan naar een adaptor voor de stopcontacten (ze hebben hier de vreemdste stopcontacten). Inkopen gaan doen, en nu wat rusten op mijn kamer. Het is in principe de living, maar aangezien het meisje (Lena) waarvan ik haar kamer onderhuur pas de 18e vertrekt, hebben ze hiervan mijn tijdelijke kamer gemaakt.
Morgen is het introductiedag op school, en ga ik dan ook voor de eerste keer de andere erasmusstudenten ontmoeten, erna nog iets gaan drinken (in organisatie van de school), en we zien wel hoe de rest van de avond verloopt.
Misschien leer ik die mietjes eens drinken.